Bruno Fernandes krijgt dit seizoen veel minder invloed op het spel van Manchester United dan vorig seizoen, toen hij de belangrijkste speler van de club was. Het is pas zeven weken geleden dat hij in het Manchester Opera House zijn trots uitsprak over zijn verkiezing tot PFA Player of the Year voor 2025-26.
De aanvoerder van United had toen al de Premier League-prijs en de prijs van de Football Writers gewonnen, als erkenning voor zijn grote aandeel in de onverwachte derde plaats van de club. Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen maakte United 21 doelpunten. Fernandes was daar bij twaalf van betrokken, als maker of als scorer. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar het Europese topniveau na een afwezigheid van twee jaar, speelde de 31-jarige Portugees een hoofdrol bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij in zes opeenvolgende wedstrijden scoorde, waarvan vijf keer met een 1-0 overwinning of 1-1 gelijkspel, waarbij United maar één keer scoorde.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben erg trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, voor een club, voor de fans. Er is niets belangrijkers dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Een zwakke start
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van Manchester United de volle speeltijd gemaakt. Hij heeft drie doelpunten en één assist, en al die bijdragen kwamen in de tweede wedstrijd van het seizoen tegen Ipswich, de enige overwinning van de club tot nu toe.
De cijfers zijn eigenlijk beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele assist gaf. Destijds speelde Fernandes echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft Fernandes het hoogste aantal schoten van zijn carrière bij United, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste seizoen was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is echter het op één na laagste van zijn tijd bij de club, gemiddeld 0,8 per wedstrijd. Ook zijn kansencreatie is laag: gemiddeld 2,5 per wedstrijd, een van de laagste cijfers van zijn tijd op Old Trafford en duidelijk lager dan de 4,0 van vorig seizoen.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de Ipswich-verdediging. Fernandes creëerde vorig seizoen gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
De combinatie van die cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaart mogelijk deels waarom United pas zes punten heeft uit de eerste zes wedstrijden. Het is hun slechtste competitiebegin in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes de oorzaak van het probleem, of een symptoom ervan?
Fitheid en de rol van de aanvoerder
Er is onzekerheid over de fitheid van de Portugese spelmaker. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd weggelaten bij het recente Nations League-duel met Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelt”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de extra break. Daarvoor speelde hij de volle 90 minuten bij de 4-0 overwinning op Sabah FK, de Azerbeidzjaanse landskampioen, in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet het niet als een probleem nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had last van iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is wel te managen. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was vanmorgen in de training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Het verlies van Sesko en Casemiro
Tegen het einde van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als spits en was de ervaren Braziliaan Casemiro het anker op het middenveld. Van de negen competitiegoals die Sesko in 2026 heeft gemaakt, bereidde Fernandes er vier voor. Ook gaf Fernandes vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro als speler van Manchester United, vanaf 1 februari.
Afgezien van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage loopcijfers van United komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami is vertrokken. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet snel overspeeld zou worden.
Sesko’s nieuwe scheenbeenblessure verlengt zijn afwezigheid, en er is nog geen einddatum in zicht. Dat wordt sterk gevoeld.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallende versterking in de zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg de taak in plaats daarvan, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies de ruimte in waar Fernandes zich ophield. Het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt het beperkend. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel dat zijn besluitvorming eronder lijdt.
In het weekend tegen Tottenham had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in het team heeft. Hij voegde er echter genoeg voorbehouden aan toe om te laten merken dat het weglaten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten is.
United moet echter beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes dat ook moet doen.
“Bruno is een topspeler”, zei Carrick.
“Soms lukt het gewoon niet. Soms heb je een periode waarin het tegenzit.
Maar hij heeft voor deze club ongelooflijke dingen gedaan, en hij zal dat in de toekomst ook weer doen. Daar twijfel ik niet aan.”
Leave a Reply